Huis kopen staat minder in belangstelling
25-11-2007
Samenvatting door: Freek Tunderman
Deze daling wordt veroorzaakt door een aantal verschijnselen. Allereerst is de afgelopen zes maanden de hypotheekrente gestegen. Daarnaast lopen de huizenprijzen in ons land nog steeds verder op. Daar staat tegenover dat de arbeidsmarkt er goed voor staat. Er zijn banen genoeg echter dit vertaalt zich niet direct in een hoger salaris. Bovendien maakt de vaste baan meer en meer plaats voor tijdelijke betrekkingen. Dit terwijl de hypotheek maandlasten door de stijgende prijzen en oplopende rente stijgen.
De doorloopsnelheid waarmee huizen van hand tot hand gaan neemt af. Starters komen nauwelijks nog aan bod terwijl de oudere generaties veel kapitaal in een eigen woning hebben zitten. Deze ouderen kunnen hun huizen echter noch nauwelijks verkopen terwijl men het geld liever op de bank zou hebben of besteden aan bijvoorbeeld een tweede huis.
De Nederlandse projectontwikkelaars zullen op deze trend moeten inspelen. Zij zullen hun focus moeten verleggen van de koopsector naar betere huurhuizen en appartementen.
De animo om een huis te kopen neemt af, niet in de laatste plaats vanwege de enorme investering die ermee gemoeid is. Een half jaar geleden nog wilde bijna een derde van de bezoekers van Postbank.nl binnen vijf jaar een huis kopen. Nu is dat nog maar een kwart. Een huis kopen in de komende vijf jaar, dat overweegt ruim een kwart van de 41.300 respondenten. Ruim 14% is daar zeker van, 12% zegt ’waarschijnlijk wel’.
Dat is een opvallend verschil met een half jaar geleden; toen wilde een derde zeker of waarschijnlijk een huis kopen. Ook het aantal respondenten dat de komende vijf jaar zeker of waarschijnlijk géén huis gaat kopen, nam toe. Per saldo daalde de koopbereidheid met meer dan 6%.
In zes maanden tijd is de rente gestegen en het vertrouwen op de arbeidsmarkt is veranderd. De vaste baan maakt plaats voor wisselende tijdelijke contracten. De rente, zowel kort als lang, ligt momenteel hoger dan in april en hetzelfde geldt voor de huizenprijzen. Dit alles betekent hogere maandlasten. Wel staat de arbeidsmarkt er goed voor, de kansen op een baan zijn flink gestegen. Maar hogere huizenprijzen en hogere rente voelen huizenkopers direct in hun portemonnee. Stijgende banenkansen vertalen zich niet onmiddellijk in klinkende munt. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat sommigen minder bereid of in staat zijn een huis te kopen. Het Postbank Economisch Bureau denkt dat daardoor de stijging van de huizenprijzen gaat afvlakken. Dit jaar is nog sprake geweest van 4% prijsstijging, volgend jaar zal dat 3% zijn.
Dat de huizenprijzen in Nederland zijn geëxplodeerd tot een ongekend niveau – zeker in relatie tot de buurlanden – mag bekend worden verondersteld. Duidelijk is dat de combinatie van de gestegen prijzen, navenant oplopende overdrachtsbelasting en een hogere rentevoet leidt tot een afvlakking van de prijzen en de verkoopsnelheid. De bordjes ’te koop’ staan langer in de tuin dan een jaar geleden en derhalve staat de vraagprijs meer onder druk. Men moet nu al op negen maanden gemiddeld rekenen om een huis te verkopen.
De afgelopen decennia is het huis de beste investering van het leven geweest, zo ziet 51% van de respondenten. Het gemiddelde huis in Nederland is de afgelopen tien jaar 125% in waarde gestegen. Ter vergelijking: de AEX-index noteert nu nog geen 30% hoger dan tien jaar terug.
Maar doordat de huizenprijzen nu een voor starters onhaalbaar niveau hebben bereikt, stagneert de doorstroming. Tegelijkertijd zitten veel ouderen in goudgerande, maar soms wat roestige onderkomens. De verkoop daarvan levert echter zóveel op, dat de rente (ook na belasting) een leuke tegemoetkoming oplevert in de huur van een luxe flat met alles erop en eraan. Van de OZB-heffing is men dan ook nog eens af, net als het huurwaardeforfait, onderhoud en andere lasten.
Decennia lang was het enige adagium in Nederland een huis kopen en maximaal profiteren van de renteaftrek; inmiddels leidt de afvlakking van de prijsstijging en massa’s ouderen die letterlijk op een bom duiten zitten tot andere conclusies. Kopen is niet meer zaligmakend, de jongeren komen niet meer aan de bak. En eenmaal gekocht, zijn de torenhoge overdrachtskosten een barrière om weer door te stromen. De ouderen kunnen wat beters doen met het kapitaal dat zich heeft gevormd met hun huis, dat steeds onderhoudsbehoeftiger wordt. De euro’s op de bank geven meer keuzemogelijkheden, riant of kleiner huren, een tweede huis in Frankrijk of Spanje of vul maar in.
De projectontwikkelaars in Nederland zijn echter nog te veel gefocust op de koopsector. Rammelende huurhuizen wil niemand, maar de komende jaren zal duidelijk meer vraag ontstaan naar de betere huurappartementen en huurhuizen, ook al is het als pied-a-terre in Nederland.
Bij verlopen van het tij verzet men de bakens.
DFT.nl< vorige pagina